Η Άλις Μανρό, η οποία το 2013 έγινε η πρώτη συγγραφέας από τον Καναδά που κέρδισε Νόμπελ Λογοτεχνίας, έπασχε από άνοια εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία.
Το έργο της Μανρό έχει περιγραφεί ως επαναστατικό για την αρχιτεκτονική των διηγημάτων, ειδικά στην τάση να κινούνται προς τα εμπρός και προς τα πίσω στο χρόνο. Για τις ιστορίες της έχει ειπωθεί ότι «ενσωματώνουν περισσότερα από όσα παρουσιάζουν, αποκαλύπτουν περισσότερα από το να επιδεικνύουν».
Η μυθοπλασία της Μανρό τοποθετείται πιο συχνά στην πατρίδα της, στην επαρχία Χιούρον του νοτιοδυτικού Οντάριο. Oι ιστορίες της εξερευνούν την ανθρώπινη πολυπλοκότητα σε ένα απλό ύφος πρόζας. Η γραφή της Μανρό την είχε καθιερώσει ως «μία από τους μεγαλύτερους σύγχρονους συγγραφείς φαντασίας», ή, όπως το θέτει η Cynthia Ozick, «η Τσέχοφ μας».
Η Μανρό ήταν αποδέκτης πολλών λογοτεχνικών βραβείων, συμπεριλαμβανομένου του Βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας 2013 για το έργο της ως «μαστόρισσας του σύγχρονου διηγήματος», και το Man Booker International Prize 2009 για το συνολικό της έργο. Ήταν, επίσης, τρεις φορές νικήτρια του Βραβείου του Γενικού Κυβερνήτη για τη μυθοπλασία και ήταν αποδέκτρια του Βραβείου Μαριάν Ενγκέλ 1996 από την Εταιρεία Συγγραφέων του Καναδά, καθώς και του Rogers Writers’ Trust Fiction Prize 2004 για το Δραπέτης.
Ακολούθησε το Newsalert.gr στο Google News για όλες τς τελευταίες χρηστικές ειδήσεις